HEVİ LGBTİ+ Derneği her yıl mülteci LGBTİ+lar özelinde düzenlediği “17 Mayıs Uluslararası Homofobi, Transfobi, Bifobi ve İnterfobi Karşıtlığı Gün” buluşmalarını atölye çalışmalarıyla Eskişehir’de düzenledi

Mülteci LGBTİ+ların Sosyal Haklarına erişimi, yaşadıkları sorunlar ve deneyimler üzerinden gerçekleştirilen atölyeye birçok İranlı mülteci LGBTi+ katıldı.
Atölye’de başta barınma, sağlık ve hukuki haklara erişimde yaşanılan sıkıntılar ve Türkiye’de kullanılan resmi uygulamalara dair erişim konuları işlendi.
İlk oturumda dernek avukatı Yağmur Birdal “ Sosyal Haklar Üzerine Hukuki Prosedür ve Deneyimler” sunumu gerçekleştirdi. Sunumun soru cevap kısmında mülteci LGBTİ+lar yaşadıkları sıkıntılara dair aktarımlar yaptılar.

“Hormon ilaçları yerine Prostat ilacı verdiler!”

İranlı trans bir mülteci sağlık hakları konusunda yaşadıkları sıkıntılardan bahsederken doktorların kendilerine karşı yaklaşımının transfobik olduğunu, sağlık haklarına erişemediklerini hatta doktorun hormon ilacı yazıcağını söyleyip kendisine prostat ilacı yazdığını söyledi.

“Birçok mülteci LGBTİ+ kendi ulaşabileceği bilgiler için ücret ödüyor”

Resmi uygulamaların kullanımına yönelik gerçekleştirilen atölyede HEVİ LGBTİ+ Derneğin’den Müzeyyen Araç; “Birçok Mülteci LGBTİ+ e-devlet, UYAP ve diğer uygulamalardan rahatlıkla yapabilecekleri işlemler için para ödemekte. Uygulamaları kullanmayı bilmedikleri için aracı olan kişi ve kurumlara yüksek ödemeler gerçekleştirmekte.”

“Mülteciler konusunda bilgi kirliliği var”

Mülteci LGBTİ+lar başta barınma, sağlık ve hukuki haklara erişimleri konusunda Türkiye’de yaşayan birçok kişiden daha fazla erişim sorunu yaşamakta ve ücretsiz yararlanabilecekleri birçok haklara erişememekte. Devlet kurumlarında yaşadıkları dil bariyeri ve ayrımcı tutumlar onları özel hastanelere yönledirmekte. Birçoğu ucuz iş gücü olarak kullanılıyorlar. Özellikle küçük şehirlerde yaşayan Mülteci LGBTİ+lar iş ve barınma konusunda daha büyük sıkıntılar yaşıyorlar. Mülteci oldukları için daha çok kira ödemek, daha fazla fatura bedeli ödemek zorunda kalıyorlar. Özellikle mülteci translar hormona erişim, uyum süreci boyunca yapılan ameliyatlar ve diğer sağlık hizmetlerinde Türkiye’deki LGBTİ+lardan daha fazla ödeme yaptıklarını ifade ediyorlar.

انجمن هوی ال‌جی‌بی‌تی‌آی‌پلاس در روز ۱۷ می که هر سال علیه هم‌نوع‌هراسی،ترنس‌هراسی دوجنسگرا هراسی و بینا جنس‌‌هراسی بطور ویژه برای پناهندگان دگرباش در شهر اسکی‌شهیر با انجام فعالیت در کارگاه آموزشی را برگزار میکند،برگزار شد.
بسیاری از پناهندگان دگرباش ایرانی در این کارگاه شرکت کردند،که تمرکز آن بر دسترسی پناهندگان دگرباش به حقوق اجتماعی بر اساس بحران‌ها و مشکلاتی که تجربه کرده‌اند بود.
در این کارگاه،تجربه‌ی مشکلاتی نظیر دسترسی به مسکن،بهداشت و حقوق قانونی و مسائل مرتبط جهت اقدامات رسمی قابل استفاده در ترکیه مورد بررسی قرار گرفت.
در جلسه‌ی اول،وکیل انجمن خانم یامور بیر دال در مورد حقوق اجتماعی،فرآیندهای حقوقی و تجربیات مطالبی ارائه کرد.در بخش پرسش و پاسخ پناهندگان دگرباش در ارتباط با مشکلاتی که تجربه کرده‌اند گفتگو کردند.

به جای داروهای هورمونی داروهای پروستات دادند.!

یک پناهنده‌ی ترنسجندر ایرانی از مشکلاتی که در رابطه با حقوق سلامت خود داشته است گفتگو کرد و گفت:برخورد پزشکان با آنها ترنس‌هراسی است و نمی‌توانند به حقوق سلامتی خود دسترسی داشته باشند از پزشک درخواست تجویز داروهای هورمونی را دارد اما بجای آن داروی پروستات را برای او می‌نویسد.

بسیاری از پناهندگان ال‌جی‌بی‌تی‌آی‌پلاس برای دسترسی به اطلاعات درست مبالغی پرداخت می‌کنند.

در راستای استفاده از اپلیکیشن‌های رسمی،کارگاه آموزشی که توسط خانم مزین از طرف انجمن هوی ال‌جی‌بی‌تی‌آی‌پلاس برگزار شد،بسیاری از پناهندگان دگرباش برای تراکنش‌هایی که به راحتی می‌توانند از طریق دولت الکترونیک و اویاپ و دیگر اپلیکیشن‌ها انجام دهند،از آنجایی که آنها نحوه استفاده از اپلیکیشن‌ها را نمی‌دانند،به افراد و موسساتی که به عنوان واسطه فعالیت می‌کنند،مبالغ زیادی پرداخت می‌کنند.

میان پناهندگان اطلاعاتی ناسالم و آلوده وجود دارد.

پناهندگان دگرباش‌ در مقایسه با بسیاری از افرادی که در ترکیه زندگی می‌کنند،از لحاظ دسترسی به امکانات مشکلات بیشتری دارند به ویژه از نظر دسترسی به مسکن،بهداشت و حقوق قانونی،و نمی‌توانند به بسیاری از حقوقی که می‌توانند بطور رایگان از آنها بهره‌مند شوند دسترسی داشته باشند.
موانعی همچون زبان و نگرش‌های تبعیض آمیز در نهاد‌های دولتی آنها را به بیمارستان‌های خصوصی سوق می‌دهد.
بسیاری از آنها به عنوان نیروی کار ارزان مورد استفاده قرار میگیرند.پناهندگان دگرباش،به ویژه کسانی که ساکن شهر‌های کوچک هستند از نظر اشتغال و اسکان مشکلات بیشتری را تجربه میکنند.
چون پناهنده هستند مجبورند اجاره خانه و قبض بیشتری بپردازند.
به ویژه پناهندگان ترنس اظهار می‌کنند که برای دسترسی به هورمون‌ها،و در طی فرآیند جراحی‌های تطبیق جنسیت و دیگر خدمات سلامت پزشکی هزینه‌های بیشتری نسبت به دیگر پناهندگان دگرباش در ترکیه پرداخت می‌کنند.